Δευτέρα 10 Οκτωβρίου 2011

Steve Reich (b.1936) - Eight Lines (2/2)

Steve Reich (b.1936) - Eight Lines (1/2)

Steve Reich (b.1936) - Eight Lines (1/2)






Το Οκτέτο του Steve Reich είναι αδιαμφισβήτητα ένα αριστουργηματικό έργο της minimal μουσικής, καθώς επίσης και ένα από τα ομορφότερα έργα του, πρόσφατα, περασμένου αιώνος. Η ομορφιά του, πέρα από την τέρψη των ώτων, έγκειται στην ίδια την αρχιτεκτονική του έργου, καθώς επίσης και στη χρήση του μουσικού υλικού. Συνετέθη το 1979 ως παραγγελία για το γερμανικό ραδιοφωνικό σταθμό "Radio Frankfurt". O αρχικός τίτλος ήταν "Octet", για δύο φλάουτα, δύο κλαρινέτα, 2 πιάνα και κουαρτέτο εγχόρδων. Στη συνέχεια, λόγω της δυσκολίας που αντιμετώπισαν αρχικά οι εκτελεστές του κουαρτέτου στην ακριβή τονική και ρυθμική απόδοση των διφώνων συγχορδιών, προστίθεται ακόμα ένα κουαρτέτο το οποίο αναλαμβάνει τη μία εκ των δύο φωνών της κάθε πάρτας. Η πρεμιέρα του έργου πραγματοποιήθηκε στο Radio Frankfurt, στις 21 Ιουνίου 1979, από τα μέλη του Netherlands Wind Ensemble και υπό τη διεύθυνση του Reinbert de Leeuw.

Οι πρωτογενείς μουσικές ιδέες, επάνω στις οποίες βασίζεται όλη η επεξεργασία του Οκτέτου είναι ελάχιστες, συνηθισμένη τεχνική της minimal συνθετικής πρακτικής. Συγκεκριμένα, οι δομικές μονάδες είναι τρεις:


1) Το αρχικό μοτίβο των πιάνων, το οποίο αποτελεί τα θεμέλια της μοτιβικής εξέλιξης:



Αξίζει να σημειωθεί το γεγονός ότι το μελωδικό μοτίβο του αριστεριού χεριού στο πρώτο πιάνο είναι ίδιο με εκείνο του δεξιού χεριού μία καθαρή δωδεκάτη χαμηλότερα. Στην ουσία δηλαδή έχουμε την ελάχιστη πιθανή διαφορά ανάμεσα στα δύο μοτίβα, δεδομένου ότι η δωδεκάτη είναι τέλειο σύμφωνο διάστημα χωρίς να είναι οκτάβα. Το ίδιο μοτίβο παρουσιάζεται στο δεύτερο πιάνο (αριστερό χέρι) σε διαφορά φάσης μισού μέτρου.

2) Η αρμονική υφή των εγχόρδων, η οποία εξαπλώνεται από το πρώτο βιολί σε όλα σχεδόν τα έγχορδα και διατηρείται καθ' όλη τη διάρκεια του έργου:




3) Το μοτίβο στο πρώτο φλάουτο:





Μορφολογικά, ο Reich χωρίζει το Eight Lines σε πέντε μέρη, από τα οποία το πρώτο και το πέμπτο σχετίζονται μέσω του κοινού υλικού των γρήγορων μοτίβων στο μπάσο κλαρινέτο, το πιάνο και το τσέλο. Το δεύτερο και το τέταρτο μέρος χαρακτηρίζονται περισσότερο από κρατημένους ήχους, ενώ το πέμπτο και τελευταίο περιλαμβάνει μια συνεκδοχή όλων των παραπάνω ιδεών. Παρ' όλη την αντιθετικότητα που χαρακτηρίζει τις δύο βασικές ιδέες (γρήγορα μοτίβα - κρατημένοι ήχοι) η μετάβαση είναι τόσο ομαλή, ώστε σχεδόν δεν υπάρχει σαφής διαχωριστική γραμμή μεταξύ των μερών, ιδίως αν ο ακροατής δεν έχει μπροστά του την παρτιτούρα.



Τρίτη 4 Οκτωβρίου 2011

μια θαλασσα -μια γειτονια


Η Μαρώνεια ιδρύθηκε τον 7ο π.Χ. αι. από Χίους αποίκους στις νοτιοδυτικές πλαγιές του Ισμάρου και άκμασε τα αρχαϊκά, κλασικά και ελληνιστικά χρόνια. Λόγω της ναυτιλίας και του εμπορίου υπήρξε πάντα οικονομικά ανθηρή. 
Τους μιλάμε για τη φλογέρα
Η Κωνσταντινούπολη είναι κτισμένη στις δύο πλευρές του Κερατίου Κόλπου (τουρκ. Haliç) στη νότια είσοδο του στενού πορθμού του Βοσπόρου που με μήκος περίπου 35 χλμ. συνδέει τη Μαύρη Θάλασσα (τουρκ. Karadeniz) στο βορρά με τη θάλασσα του Μαρμαρά στο νότο. Αποτελεί κατά αυτό τον τρόπο τη μοναδική πόλη στον κόσμο που βρίσκεται σε δύο ηπείρους, την Ευρώπη (Ανατολική Θράκη) και την Ασία[2]. Στη μακραίωνη ιστορία της, υπήρξε πρωτεύουσα τριών διαδοχικών αυτοκρατοριών: της Ρωμαϊκής (324-395), Βυζαντινής (395 -1453), και Οθωμανικής (1453-1922) με συνέπεια την ανάδειξη αλλά και τη γεφύρωση των τριών πολιτισμών σε μια σύμμεικτη σήμερα παρουσία. Ως πρωτεύουσα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, υπήρξε κέντρο του ελληνικού στοιχείου για περισσότερο από χίλια χρόνια.


ΙΣΦΑΧΑΝ: ΤΟ ΗΜΙΣΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
 Το Ισφαχάν είναι το αριστούργημα του Ιράν, το κόσμημα της αρχαίας Περσίας και μια από τις ωραιότερες πόλεις στον ισλαμικό κόσμο, αν όχι και σε ολόκληρο το κόσμο. Τόση είναι η μεγαλοπρέπεια του Ισφαχάν που ο Ρόμπερτ Μπάιρον το χαρακτήρισε σαν "από τα πιο σπάνια μέρη του κόσμου που αναζωογονούν την ανθρωπότητα''.. Το Ισφαχάν είχε πάρκα, βιβλιοθήκες, και μουσουλμανικά τεμένη που κατέπληξαν τους Ευρωπαίους, οι οποίοι δεν είχαν δει όμοια τους στις χώρες τους. Η Πέρσες ονομάζουν το Ισφαχάν Νεσφ ε Τζαχάν, που στα περσικά σημαίνει το «Ήμισυ του Κόσμου», εννοώντας ότι όταν το δει κάποιος είναι σαν να έχει δει το μισό κόσμο. Το Ισφαχάν έγινε μια από τις πιο κομψές πόλεις παγκοσμίως και τον 16ο αιώνα εθεωρείτο ως «η ωραιότερη πόλη του κόσμου». λουτρά.
   Αυλός
Η Βαγδάτη είναι πρωτεύουσα του Ιράκ και της ομώνυμης επαρχίας στον ποταμό Τίγρη. Εξαιτίας της κεντρικής της θέσης ήταν από παλιά το σημείο διασταύρωσης συγκοινωνιών στη Μέση Ανατολή και έγινε πιο σπουδαία με την κατασκευή σιδηροδρομικής γραμμής από την Τουρκία μέχρι το Ιράκ. 
 


Ο Λίβανος (Αραβικά Λουμπνάν) είναι χώρα της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής.
Η περιοχή του Λιβάνου είναι γνωστή από τα πανάρχαια χρόνια, σαν τμήμα της Φοινίκης και φημιζόταν για τα δάση της, που την αρωματική ξυλεία τους εμπορεύονταν οι Φοίνικες. Οι φοινικικές πόλεις των παραλίων του Λιβάνου και ιδιαίτερα η Τύρος είχαν αποκτήσει μεγάλη ισχύ και τα πλοία τους έπλεαν σε όλες τις τότε γνωστές θάλασσες. Αργότερα η περιοχή του Λιβάνου δέχτηκε την κυριαρχία των Περσών και των Ελλήνων, όπου στο κράτος του Μεγάλου Αλεξάνδρου αποτέλεσε τμήμα της επικράτειας των Σελευκιδών.
κανονάκι